Hey, Timo hier!

Natúúrlijk zou ik je liever in de HEMA tussen de wasabi-crackers en de borrelnootjes tegen het lijf lopen. Want boem is ho. “Waar was je nou al die tijd, man?!”. En dat met een zucht.

Er is een boel dat ik je zou kunnen vertellen. Belangrijke dingen. Triviale dingen. Dat ik houd van snoeihete latte macchiato in m’n ochtendbed. Dat ik niet erg blij word van natte sokken. Dat ik ongedurig kan zijn: elke dag check of de knopjes in m’n pas ingezaaide tuin al wat meer kleur willen bekennen. Nou ja, als yin en yang elkaar het kot niet uit vechten dan. Anders kunnen de knopjes me gestolen worden. Meestal zit het wel snor, soms niet; ik ben immers geen Boeddha, ik ben een mens. Kijk me aan als je tegen me praat. Kijk me aan als ik tegen je praat. Of zeg gewoon dat je ‘t geouwehoer zat bent. Wees contactvol, eerlijk en duidelijk, net als ik. Ik ben iemand die graag begrijpt, ervaart en voelt; hecht aan de Juiste Woorden. Dat ik van zingen m’n beroep wil maken, wil ik je ook vertellen. Dat ik daar best over kan struikelen (lange termijn hè…echt iets voor mij!). Ach welnee, ik kom mezelf gewoon tegen. Dat ik graag rommel om me heen heb. Dat ik blij word van Hans Knibbe. Zo, en nu jij. Wat houdt jou zoal bezig?

Een profiel om ’n fijne man naar de HEMA te lokken. That about covers it.